Já eins og fyrirsögnin gefur til kynna þá líður mér alveg einstaklega vel þessa dagana.

Vigtin er enn í hægagangi og mjakaðist bara niður um 400 gr síðan síðast þannig að núna er ég 85,2 kg en það er bara allt í lagi. Ég held enn mínu striki með mataræðið og er að hlaupa þrisvar í viku og labba þess á milli. Ég er enn að hlaupa frekar hægt en er komin með þokkalega gott þol og get hlaupið nokkuð lengi án þess að vera alveg að springa.

Ég ákvað að gefa lóðunum frí í sumar og einbeita mér að hlaupunum og byrja svo í tækjunum aftur í haust þegar þjálfarinn byrjar með næsta námskeið.

Mér bara líður svo vel með allt í kringum mig. Líkamleg og andleg heilsa eru í alveg toppformi og ég hlakka svo til framtíðarinnar.

Já nú eru komnir nærri 9 mánuðir síðan ég byrjaði í þessu átaki mínu og eins og á alvöru meðgöngu þá hafa síðustu vikurnar liðið frekar hægt. Ég hef eiginlega staðið í stað á vigtinni í mánuð en var samt voða glöð þegar ég steig á hana í dag..... 85,6 kg sem þýðir að ég er búin að missa heil 45 kg síðan í september og á bara 15 eftir í takmarkið.

Ég hef verið að hlaupa slatta undanfarið enda keypti ég mér rándýra hlaupaskó sem ég tími ekki að nota ekki..... he he. Í dag hljóp ég um 10 km eða frá Hnífsdal og til Bolungarvíkur og það tók mig ekki meira en 1 klst. og 15 mín. Ég fór þetta nú frekar hægt en það er þá bara takmarkið að hlaupa hraðar næst og bæta tímann

Hef ekki meira að segja í bili.... bara varð að monta mig smá

Ég er hérna ennþá og held mínu striki. Hef staðið í stað á vigtinni í alltof langan tíma en er svona smátt og smátt að komast upp úr þessari lægð sem ég hef verið í.

Ég fór út að hlaupa núna áðan og kom sjálfri mér mikið á óvart með því að hlaupa nærri stanslaust í 45 mín. Ég er ekki að hlaupa hratt heldur svona rétt lulla áfram á jöfnum hraða en er a.m.k. að fara hraðar en ef ég myndi ganga. Ég komst nú aldrei lengra með c25K prógrammið en á viku 2 þannig að þetta kemur mér mikið á óvart þ.e. hvað ég get hlaupið miðað við það.

Ég þarf að fjárfesta í almennilegum hlaupaskóm..... ég er að nota eldgamla og götótta skó sem ég fann heima hjá mömmu og þeir eru ekki alveg að gera sig. Ég er að fara til Reykjavíkur um helgina og ætla að reyna að komast í svona göngugreiningu til að geta keypt skó sem hæfa mínu göngulagi eða hlaupastíl..... held að það margborgi sig ef maður er að fara að hlaupa eitthvað á annað borð.

Jæja ætlaði svo sem ekki að segja mikið, bara að láta vita af mér.

Ég er enn í einhverri lægð en er sem betur fer ennþá á réttri leið. Ég steig á vigtina í gær og hún sýndi 87,2 kg sem er tæpu einu og hálfu kílói minna en síðast.

Ég er ennþá að passa matarræðið og hef ekki dottið í nammið þrátt fyrir löngunina. Ég er líka enn í ræktinni en kannski ekki af jafn miklum krafti og áður. Þar spilar leiðinn inn í..... vantar meiri fjölbreytni í hreyfinguna hjá mér.... en það fer nú kannski að lagast. Ég er kannski búin að fá hjól til afnota, en mér finnst mjög gaman af að hjóla, og svo er ég kannski að fara að byrja í svona hlaupa- og fjallgönguhóp.

Takk fyrir stuðninginn frá ykkur öllum.... hann er ómetanlegur

Jebb.... lægð í gangi.

Er búin að vera ferlega þreytt og andlaus upp á síðkastið. Stútfull af hori og hausinn á mér að springa undan þrýstingnum.

Á laugardaginn síðasta átti ég að stíga á vigtina en ákvað að fresta því um viku til að vera nær miðjum mánuðinum. Ég hef ekki mætt í ræktina síðan á laugardaginn en þá ætlaði ég að klára viku 2 í c25k prógramminu en gafst upp þegar ég var hálfnuð, ætlaði svo að synda a.m.k. 1500 m. en gafst upp eftir 250 m....

Mig vantar svo eitthvað nýtt, er komin með leiða á öllu sem ég hef verið að gera síðustu 8 mánuðina. Langar svo að vera bara búin!

Mig langar alveg hræðilega mikið í nammi. Ég átti í mikilli baráttu við sjálfa mig þegar strákurinn minn kom heim með tvö lítil páskaegg sem hann vildi ekki borða sjálfur. Mig langaði SVOOOOO mikið í páskaegg.... en ég tók þau nú samt og henti þeim í ruslið og passaði mig á að fara með pokann strax út í tunnu bara svo að ég vissi ekki af súkkulaðinu í húsinu.

Mig langar svo í hjól og góða hlaupaskó og almennilegan ipod en á ekki krónu.

Æ það er allt eitthvað svo ómögulegt núna.

Nú er ég sko mikið sátt. Vigtin sýndi 88,6 kg í dag og það lá við að ég hoppaði af gleði. Svona á þetta að vera

Nú er ég búin að vera í þessu átaki í nærri 7 mánuði og allan þennan tíma hef ég látið hárið á mér vaxa þ.e. hef ekki farið neitt í klippingu síðan í september og ætlaði heldur ekki að gera það fyrr en markmiðinu væri náð en..... mér var boðið að koma í svona breytt útlit fyrir konukvöld sem var í gærkvöldi. Auðvitað þáði ég það þar sem að það er nú yfirleitt ekki gefins að fara í klippingu, litun og förðun.

Þetta var alveg æðislegt. Frænka mín sem rekur snyrtistofuna hér í bænum tók mig í andlitsbað, plokkun og litun á fimmtudaginn og ég fékk líka að velja mér föt úr versluninni Jóni og Gunnu á Ísafirði. Ég átti bara að fá fötin lánuð en mér leist svo vel á þau að ég keypti helminginn af þeim. Svo í gær fór ég beint úr vinnunni í klippingu, litun og svo loks í förðun. Svo þurfti ég að sýna mig fyrir hópi kvenna héðan og þaðan á konukvöldinu. Það var erfiðasti hlutinn.... ég skalf og nötraði þegar ég var búin en ég var nú fljót að hrista það af mér því að ég fór svo í afmæli þar sem að var vel drukkið og djúsað.

Ég var nú samt vöknuð alveg eldhress klukkan hálf níu í morgun og mætti í ræktina kl 12.  Ég tók d1v1 í c25k prógramminu og það gekk mjög vel og verður gaman að halda áfram með það þá get ég kannski hlaupið úti í sumar.

Annars vil ég þakka kærlega öll kommentin sem ég hef fengið. Það er yndislegt að fá svona hrós frá fólki sem þekkir mig ekki neitt. Takk fyrir allir! Ég skal svo setja inn myndir af mér á myndasíðuna hér á blogginu svo að þig getið nú séð árangurinn af make-overinu.

Já fyrirsögnin er bara.... af því að nú fór BARA 1 kg á tveimur vikum og ég er pínu fúl. Ég hef alveg haldið matarræðinu 100% en vegna kvefs þá gat ég ekki farið í ræktina í 5 daga í röð og það er kannski þess vegna sem ég léttist ekki meira.

Maður er bara orðinn svo vanur að vera að missa 2,5 til 3 kg á milli vigtanna að maður er ekki nógu sáttur við BARA 1 kg þó að margir væru mjög ánægðir með það.

Ég er líka fúl með þetta eina kíló vegna þess að mig vantar bara hálft kíló upp á að vera búin að missa 40 kg. En það verður þá bara næst og kannski ef ég verð mjög dugleg verð ég komin niður í 80 og eitthvað.... þá verður sko gaman

Nú hefur átakið mitt staðið yfir í hálft ár og sjaldan hefur hálft ár liðið eins hratt og núna. Ég hef einhvernveginn alltaf nóg fyrir stafni og leiðist sjaldan. Mér finnst alltaf vera helgi og mjög stutt á milli vigtanna þó að það séu samt alltaf tvær vikur. Ótrúlegt bara

Ég steig sem sé á vigtina í dag og hún sýndi 92,5 kg sem eru 3 kg í mínus frá síðustu vigtun. Ég bjóst nú ekki alveg við svo góðum árangri þar sem að ég var nærri heila viku í Reykjavík og fór t.d. tvisvar út að borða á Saffran og hreyfði mig ekki eins mikið og venjulega. Ég fór samt einu sinni í Hreyfingu, einu sinni í World Class og einu sinni í sund auk þess sem ég labbaði auðvitað helling á milli búða

Ég keypti mér nýjan sundbol (þar sem að sá gamli var orðinn vandræðanlega stór), ég keypti mér líka nýjar buxur, peysu og tvo hlíraboli. Ég ætlaði líka að kaupa mér úlpu en hætti snögglega við það þegar ég sá verðið á þeim. Ég get svo sem notað gömlu úlpuna hennar systur minnar aðeins lengur svona á meðan ég safna mér fyrir nýrri úlpu.

Það var bara mjög gaman í Reykjavík og yndislegt að hitta Gerðu og Ingibjörgu aftur. Ég skellti mér líka á djammið í bænum en það hef ég ekki gert í langan tíma.
 
Læknisheimsóknin gekk líka vel, æxlið hefur ekkert stækkað en læknirinn vildi þó taka fleiri myndir af höfðinu vegna einhvers "slappleika" í vinstri helming líkamans. Það sást þó ekkert athugavert á þessum nýju myndum þannig að ég á bara að mæta aftur eftir ár.

Ég er bara sátt við lífið og tilveruna og lít björtum augum til framtíðarinnar

Nýjustu tölur komnar í hús og þær eru 95,2 kg eða samtals 35,8 kg í mínus síðan í september.

Mér líður bara alveg æðislega yst sem innst og það er svo gaman af því að fá hrós frá fólki héðan og þaðan. Ein vinkona mín kallaði mig Houdini skvísuna.... vegna þess að ég er að hverfa

Næstu helgi er ég að fara til Reykjavíkur í mína árlegu læknisskoðun. Þá verða teknar nýjar myndir af höfðinu og æxlið mælt í bak og fyrir. En ég er bara mjög bjartsýn núna og finn ekki fyrir þessum kvíðahnút sem vanalega fylgja þessum læknisheimsóknum.

Mig langar mikið að prófa einhverja nýja hreyfingu í suðurferðinni. T.d. langar mig að prófa Hot Yoga og Pilates. Held að það væri gaman og ennþá meira gaman ef ég hefði einhvern góðan félagsskap með mér

Jæja hef ekki meira að segja í bili en skrifa aftur eftir hálfan mánuð og læt þá fylgja með fréttir af læknisheimsókninni.

Já nú eru að verða komnir 5 mánuðir síðan ég byrjaði í átakinu og loksins er hin langþráða tveggja stafa tala komin á vigtina. Ég er sem sé komin í 98,1 kg í dag

Tíminn hefur liðið svo hratt þessa síðastliðnu 5 mánuði og það verður bara komið sumar áður en ég veit af. Ég hlakka mikið til sumarsins því þá er ýmislegt á dagskrá. T.d. ætlar árgangurinn minn að halda upp á 20 ára fermingarafmæli og ef það lendir ekki á sama tíma þá ætla ég líka að fara í frænkuferð á Hornstrandirnar.

Ég er að spá í því að fara að reyna að hlaupa svolítið með ræktinni og sundinu. Ég hef aðeins verið að skoða svona hlaupaprógramm á netinu sem mig langar til að prófa. Það væri gaman að geta líka farið út að hlaupa í sumar.

Annars var síðasta vika pínu erfið af því að ég fékk einhverja leiðinda magapest og gat lítið borðað og komst ekki í ræktina þrjá daga í röð. Ég varð alveg ferlega orkulaus og finn að ég er ekki alveg komin með 100% orku aftur. En það kemur vonandi fljótt aftur fyrst að maður er farinn að geta borðað almennilega og kominn aftur af stað í ræktinni.

Jæja hef ekki meira að segja í bili. Kærar átakskveðjur til átaksgellanna sem fylgjast með blogginu mínu

Ég var nú full bjartsýn síðast þegar ég vonaðist til að vera komin í tveggja stafa tölu í næstu vigtun. En ég hef samt enga ástæðu til að vera fúl því að vigtin sýndi 100,7 kg í morgun og það þýðir að ég er búin að missa 30 kíló síðan í september! Það þýðir líka að ég er hálfnuð í áttina að markmiðinu mínu. Auðvitað hefði verið frábært að sjá tveggja stafa töluna í dag en ég veit að hún kemur þá bara næst.

Nú er átaksnámskeiðið byrjað aftur og ég finn alveg hvað ég tek betur á í svona hóp heldur en þegar ég er bara ein að væflast í tækjunum. Síðasta vika hefur því einkennst af sárum harðsperrum auk þess sem ég tognaði smávægilega í annarri öxlinni. En ég hef ekkert látið það stoppa mig neitt. Ég sleppti reyndar einni æfingu vegna axlarinnar og er orðin góð aftur. Svo var sundleikfimin að byrja líka aftur eftir jólafríið og ég ákvað að skella mér í hana en halda samt líka áfram að synda eins og venjulega.

Það er sem sé allt frábært að frétta hjá mér og átakið gengur eins og í sögu. Takk fyrir öll commentin, frá ykkur sem nennið að lesa þetta blogg mitt, þau virka eins og góð vítamínsprauta og halda manni við efnið.

Kveðja Anna Helga

Þetta ár byrjaði nú alveg ágætlega. Ég fór ekkert út í gær og var bara farin að sofa um kl 1 í nótt þegar öll sprengjulætin voru búin. Ég svaf til hádegis og eftir morgun/hádegismatinn skelltum við mamma okkur í heljarinnar göngutúr um bæinn. Við löbbuðum í u.þ.b. 1 og hálfan tíma og þegar ég kom heim var ekki þurr þráður á mér. Ég fór svo í alvöru slökunarbað þ.e. lá í sjóðandi heitu baði í nærri klukkutíma og hugsaði bara um allt og ekkert.... bara naut þess að vera alein í heiminum. Eftir baðið skreið ég svo upp í rúm með bók og steinsofnaði og svaf til kl. 18:30. He he he.

Á morgun er svo planið að fara að synda svona 1700 m. og fara svo í þrítugsafmælispartý hjá Mæju pæju annað kvöld. Það verður nú örugglega einhverjar kræsingar í afmælinu og kannski verður boðið upp á eitthvað fljótandi með þannig að ég verð að passa mig en ég ætla samt að skemmta mér vel.

Það er mjög gaman að segja frá því að nú er fólk út í bæ farið að taka eftir þyngdartapinu mínu og farið að stoppa mig út á götu til að hrósa mér fyrir árangurinn. Það er alveg æðislegt að fá svona comment og maður finnur svona smátt og smátt hvernig sjálfstraustið er að aukast með hverju kílóinu sem hverfur.

Ég er líka farin að sjá mun á mér sjálf í speglinum en það er oft þannig að maður sjálfur sér muninn síðast. Ég tók meira að segja mynd af mér á gamlársdag af því að mér fannst ég bara líta þokkalega vel út og það er ekki oft sem það gerist. Ég setti myndina meira að segja hérna inn á bloggsíðuna mína

Ég var að fatta um daginn að ég er búin að léttast um meira en sonur minn er þungur. Hann er um 24 kíló og ég er búin að missa 27,5 kg..... og ég sem var alveg að farast við það að draga hann á eftir mér á sleða í síðustu viku. He he.

Jæja hef ekki meira að segja í bili. Bið bara að heilsa

Nú er desember að verða búinn og árið líka. Desember hefur gengið alveg ágætlega svona átakslega séð svona fyrir utan smá samviskubit af því að ég fékk mér í glas á annan í jólum. Það fór nú ekki sérstaklega vel í mig og ég ældi eins og múkki og var lengi að jafna mig eftir það.....o jæja ég verð þá bara að muna það næst þegar mig langar í glas

Svo átti ég líka afmæli á mánudaginn 28. des. þannig að maður er orðinn 33 ára. Og svona í tilefni afmælisins og auðvitað nýja ársins þá verður maður að líta yfir árið og rifja upp það markverðasta.

Hmmmmm það gerðist nú ekki neitt sérstaklega markvert á þessu ári svona fyrir utan þetta átak mitt. Ég byrjaði reyndar að vinna á nýjum stað þ.e. í grunnskólanum en er samt ennþá tæknilega í sama starfinu. En þessir 4 mánuðir sem eru liðnir síðan ég byrjaði í átakinu hafa liðið mjög hratt og vonandi verður það bara áfram þannig á nýja árinu.

Talandi um átakið þá skellti ég mér í ræktina í dag og skokkaði/labbaði 5 km. á brettinu og gerði það á rétt rúmum 42 mín. í stað rúmra 45 mín síðast. Svo steig ég á vigtina og hún sýndi 103,5 kg. Nú vona ég bara að ég verði komin í tveggja stafa tölu þegar ég tek næstu vigtun á nýja árinu.

Kær kveðja og góðir átaksstraumar til allra þeirra sem ætla að taka á því árið 2010!

Ég steig á vigtina í dag og hún sýndi 107,10 kg og ég er bara þokkalega sátt með það.

Nú er átaksnámskeiðið búið en ég mætti samt á sama tíma og venjulega í gær og tók bara vel á því og svo er ég líka byrjuð að synda þrisvar í viku.

Jólastússið gengur alveg ágætlega, ég er búin að kaupa flestar jólagjafirnar og pakka þeim inn og er að föndra jólakortin. Ég ákvað að sleppa jólabakstrinum eiginlega alveg því það myndi enginn borða þessar blessuðu smákökur nema ég. Reyndar keypti ég svona tilbúið piparkökudeig til að baka með stubbinum mínum svona bara upp á stemminguna

Ég ætla að vera dugleg að mæta í ræktina yfir hátíðirnar og stefni á næstu vigtun 30. des en þangað til óska ég öllum, sem að lesa þetta blogg mitt, gleðilegra jóla

Nú eru komnir 3 mánuðir síðan ég byrjaði í átakinu og samkvæmt vigtinni í dag þá er ég 110,7 kg þannig að ég er búin að missa 20 kg

Fór í ræktina í dag og tók 5 km á brettinu og það tók mig jafn langan tíma og síðast eða rétt rúmar 45 mín. Fór síðan í pottinn og slakaði á bara ein með sjálfri mér.

Átakið gengur alveg hreint ótrúlega vel, ekkert svindl í gangi og þar af leiðandi ekkert samviskubit að angra mann sem er alveg rosalega góð tilfinning. En ég veit að nú er erfiður mánuður framundan og ég er svona að reyna að undirbúa mig andlega og líkamlega fyrir hann. Þjálfarinn sem er búinn að vera með átaksnámskeiðið ætlar að búa til eitthvert prógramm fyrir mig sem ég get farið eftir þar til hann byrjar með næsta námskeið í janúar. Ég ætla að vera dugleg að mæta í ræktina og halda mig alveg frá sætindunum. Mitt jólanammi þetta árið eru mandarínur....mmmm..... er alveg sjúk í þær núna

Kær kveðja og kærar þakkir fyrir kommentin frá ykkur